Kader. Kadere alın yazısı derler. Ne olduğumuz, ne olacağımız çoktan belliymiş. Gideceğimiz yol çizilmiş,
varacağımız yer belli, kim olduğumuz yazılmış. Tıpkı bir yazarın kaleminden dökülen sözcüklerin karakterin ne yaptığını ve ne yapacağını, kim olduğunu ve kim
olacağını yazması gibi. Lakin kader, satırlar gibi düz bir çizgi halinde olan yol değildir. Aslında bakarsanız, kader bir yol değildir.
Bir çizgi olarak hayal etmemelisiniz onu. Daha çok bir bütünlük,
karmaşadan oluşmuş bütünlük hatta. Yazılı olan şey benliğimizi belirlemiyor; benliğimiz, neyin
nasıl yazılacağını belirleyendir. Kaderimize yön veren
biziz. Her şey hem belli, hem de belli değildir. Şimdi daha iyi bir açıklama için derinlere inelim.
En basite indirgendiğinde kader şudur benim için: Varacağımız
yer belli, hangi yolla gideceğimi biz seçiyoruz.
Bizim seçimlerimiz maalesef ki nerede, ne zaman,
ne yapıyor olmamız gerektiğini değiştirmiyor. Hangi yoldan gidersek gidelim,
nasıl bir yol çizersek çizelim yine
olmamız gereken yerde, olmamız gereken anda varıyoruz. Yaşanması gereken her
şey yaşanıyor. Verdiğimiz kararlar yalnızca olmamız gereken yere gittiğimiz
yolu değiştiriyor ve her yolda farklı bir süreç bizi bekliyor. Bazen verdiğimiz kararlarla yolu uzatıyoruz, çakıllı bir yol seçiyoruz, dağlık, düzlük, güzel veya zorlu. Fakat vardığımız yer
neticede hep aynı.
Bu dünyaya ne olmak için geldiğimiz
belli. Asıl kısım, bize düşen kısım, nasıl olacağız?
"Keşke" diye bir şey yoktur benim gözümde. Her "keşke" bir yalandır. Çünkü şuna inan ki, "keşke" dediğiniz şeyleri değiştirmiş olsaydınız
bile, kader sizi tekrardan şu anda bulunduğunuz noktaya, olmanız gerektiği yere
getirecekti. Kararınızı değiştirmeniz belki yolunuzu kolaylaştıracaktı o kadar.
Ancak ne olacağınızdan kaçamazsınız. Bunu bir kez hissetiniz mi, sıyrılmak
zordur. Daha zor olanı ise buna inanmayanları ikna etmektir. Bir zamanlar ben
de kadere inanmazdım. Verdiğim kararların, irade gücümün hayatımda hiçbir etkisi
olmamasını hazmedemez, inanmak istemez ve inanmazdım. Fakat verdiğim savaşlar
bana şunu öğretti; her hikayenin bir sonu vardır ve
bu bellidir. Sonumuzun belli olduğu bir dünyada yaptığımız
şeyler hiçbir şey değiştirmiyor mu peki? Tabii ki
de etkiliyor. Karşıma on tane insan alıp tek bir son söylerim ve
her birinden bu sonla biten birer hikaye yazmalarını isterim. Size temin ederim
elime on tane farklı hikaye geçecektir. Bu hayatını nasıl yaşamak istediğinizi
siz seçmeli, ona göre kararlar verip ona göre kaderinizi siz çizmelisinizdir. Bazen varılacak yerden çok, geçtiğimiz yol önemlidir.
Hayat da yollardan ibaret değil midir zaten? Sürekli yürümek zorunda olduğumuz bir yol. Sonunda öleceğimizi bile bile yürüdüğümüz. Ancak
yine de ona yön vermekten hoşlanıyoruz. Yine de zaman
zaman sağa dönmeyi, sola dönmeyi,
farklı yollardan gitmeyi istiyoruz. Peki ne olacağımız zaten belliyse hiçbir şey yapmasak da yine olmamız gereken yere ulaşır mıyız? Hayır. Bu öyle bir şey değildir. Kaderiniz size özeldir.
Olmamanız gereken bir şey yazılmaz. Eğer siz hiçbir şey
yapmadan yatıp, yattığı yerden sırf kaderde yazılı diye bir yerlere gelmeyi
bekleyecek biriyseniz, sonunuz da ona göre yazılır.
İçinizdeki potansiyelden, yapabileceklerinizden daha fazlası yazılmaz.
Yani bizim dünyaya geldiğimiz andan itibaren, hatta daha öncesinden, ne olacağımız
belli. Bizim elimizde olan, nasıl olacağımız. Gitmek istediğimiz yoldayız ancak
olmak istediğimiz yerde değil.
- Kay Snyder
Yorumlar
Yorum Gönder